صدای ساز می آمد دیشب و من عجیب بی خواب بودم.

 یک نفر زده بود زیر آواز. و آن یک نفر شما بودید که برای من می خواندید.

 من وا ایستاده بودم همان جا جلوی شما که زانوهام شل شد و وا رفتم، افتادم یک جای سرد. چادر سرم بود و سازم را هم زده بودم زیر چادرم، داشتم راه می رفتم؛ رسیدم یک جایی که شما در یکی از اتاق هاش داشتید سه تار می زدید. 10 دقیقه دیر کرده بودم، دلم نیامد خلوتتان را به هم بریزم، آرام برگشتم و ساز هم زیر چادرم، از همان راهی که آمده بودم رفتم.

 . . . . . . .

 بغض کردم، نمی دانستید که . . . . . . . دلتان گرفت، زل زدید توی چشمهام ولی مرا ندیدید، داشتید خودتان را توی اشک چشمهام نگاه می کردید، یکهو غرق شدید.

 لباسهایتان خیس بود، باران می خورد به شیشه، دیر کردید، یک ربع منتظر ماندم. وقت عادت زنانگی ام بود و دمق بودم، نمی دانستیدکه، گفتید:" ناراحتی دیر کردم؟" گفتم نه. باورتان نشد، دمق شدید، نشاندینم روی صندلی و . . . . . . . ،

 سرم چرخ خورد، باز هم شما بودید، ولی لباسهایتان خیس نبود، من هم دمق نبودم، شعر می خواندم، شما هم دستهایتان را گرفته بودید روی بخاری. برای من دست زدید و چشمهاتان برق زد. یکهو همه چیز آتش گرفت و خاکستر شد، شما از توی خاکسترها بیرون آمدید و کتاب برایم آوردید . . . . . . . و به زنگ اس ام اس من خندیدید.

من قرار بود از آنجا بروم . . . . . . . ولی به خدا دلم نمی خواست ها، دلم آنجا بود، شما را می خواست.

. . . . . . . گفتید که شاپرک ها را دوست دارید، من هم پروانه ها را.

وا دادید، از همان قبلش که کتاب شعر آوردید دادید دستم وا دادید.

بعدش ... یادم نیست،

صدای ساز می آمد و یک نفر زده بود زیر آواز. و آن یک نفر شما بودید که برای من می خواندید.

پ.ن:

گاهی به سرم می زند که هستی

گاهی دلتنگ می شوم

و گاهی از یاد می برمت

به همین سادگی...

پ.ن2: It's just about Insomnia and 7dots.